Sevilmeyenlerin Şairi: Pablo Neruda

"Bu gece en hüzünlü şiiri yazabilirim

Sevdim ben onu, o da beni sevdi bir ara.

Kollarıma aldım bu gece gibi kaç gece

Kaç defa öptüm onu sonsuz göğün altında

Sevdi beni o, ben de bir ara onu sevdim

O durgun, iri gözler sevilmez miydi ama"


Karşılıksız aşklar zordur. Sitem, gözyaşı, merhamet, nefret ve öfke doludur. Kalp dolar, taşar ve bir ağrı misafir edilir uzun bir zaman. Pablo Neruda'yı ne zaman okusam sevilmeyenlerin şairi derim kendi kendime. Her zaman karşılıklı aşk şansını kim elde edebiliyor ki?

"Seni sevdiğimi göreceksin sevmediğim zaman,

Çünkü iki yüzüyle çıkar karşına hayat.

Bir sözcük sessizliğin kanadı olur bakarsın,

Ateş de pay alır kendine soğuktan."


Bir de başrol olmak var bu karşılıksız aşk oyunlarında. Yürek nelere dayanıyor işte. Öyle uzun zaman gözlerimi kapatıp geçsin diye bekledim ki, hatırlamıyorum sevilmemenin acısını göğsümde. Hepimiz geçtik bu yollardan. Yalnızca paslı bir hançer izi duruyor acının yerinde. Sadece bir iz kalıyor sevilmemelerin ardından. Neruda bunu diyor işte.

"Hiç sevmediği halde

Neden hep değerli olur bırakıp giden

Ve neden hiç düşünmeden teslim olur kalbin;

O seni hiç sevmemişken."

Sevilmeyenler şiir okusunlar. Müzik dinlesinler. Ayaklarının altında çakıl taşları olacak sahillerde yürüsünler. Bıraksınlar da hayat alsın onları kollarına. Ağır ağır ölürler okumayanlar, müzik dinlemeyenler, gönlünde incelik barındırmayanlar der ya Martha Hanım.


"Anladım gitgide, yalnız kalıp varolduğumu

ve yaşayabildiğimi böylece ,

bundan korku duyduğumu hem de : yaşamaktan ;

beni görmesinler istedim,

bilmesinler varolduğumu

Ve solgun oldum, zayıf, dalgın

konuşmak istemedim: gerekmiyordu,

sesimi tanmaları, görmek istemiyordum

görünmüş olmamak için

duvarlara sürünüyordum yürürken:

ayakları kaygan bir gölgeydim."

Neruda bir gece dünyanın en hüzünlü şiirini yazdı. Sevilmeyenlerin marşını söyledi. Şair ihtiyacı olanlara dağıttı şiirini. Şimdi ben de bir gece yarısı oturmuş yıllar önce ölmüş bir şairin şiirini ulaştırıyorum size. Bu gece dünyanın en hüzünlü şiirini yazın sevgili dostlar. Sonra ya ağlayalım ya da sabahın verdiği umutla ay ışığına bakalım!

Ne çıkar yenilmekten!