Kimine Göre Yazı Kimine Göre Şiir

Ağacın dalları gibiydi

Çok çabuk kırılabilen

Ama sonu uçsuz bucaksız

Dolunay ışığının aralarından sızdığı

Çocukların salıncak kurabileceği kadar

Umut doluydu hayallerim

Aynı zamanda hevesim

İki mavi göz ışığı gibi olurdu

Gündüz gökyüzü

Karanlık çöktüğü an

Dolardı kalbime annemin sevgisi gibi

Dallarımdaki yapraklardi sanki

Ona olan sevgim

Her mevsim yeniden doğardı

Babamın soyledigi ilahiydi sesi

Hiç gitmez di kulaklarımdan

Aynı hayallerimdeki umudun bitmemesi gibi