Ruha İyi Gelen Şiirler

Ruha iyi gelen müzikler ve fotoğraflardan sonra sıra geldi ruha iyi gelen, okudukça anlam kazanan şiirlere. Şiir yazmak bence en zor edebi türlerden biri çünkü nispeten daha az sözcükle, betimlemeler ve benzetmelerle çok şey anlatılan ve duygu yoğunluğu fazla olan bir tür. Elbette bunu hakkıyla yerine getiren bazı şairlerimiz var: Cemal Süreya , Nazım Hikmet, Edip Cansever, Özdemir Asaf, Ahmed Arif ve daha nicesi... Bu yazımda ruhuma dokunan bazı şiirleri sizlerle paylaşacağım.

**Nazım Hikmet'**ten Yaşamaya Dair şiirini paylaşmak istiyorum, tamamını değil de beni en çok etkileyen kısmını. Ne zaman okusam bu şiiri, hep daha çok çabalarım, mutlu olabilmek için hep sebepler bulurum ve en sonunda yaşadım diyebilmek için yaparım bunu. Umarım sizler de yaşadım diyebilmek için güzel anılar biriktirirsiniz.

"Bu dünya soğuyacak günün birinde,

hatta bir buz yığını

yahut ölü bir bulut gibi de değil,

boş bir ceviz gibi yuvarlanacak

zifiri karanlıkta uçsuz bucaksız.

Şimdiden çekilecek acısı bunun,

duyulacak mahzunluğu şimdiden.

Böylesine sevilecek bu dünya

"Yaşadım" diyebilmen için...

Orhan Veli'den iki şiir var okudukça okuyasım geliyor hep. Yine bir gün deniz kenarında, yalnız başıma okuyup durduğum ve beni yalnız bırakmayan şiiri" Hürriyete Doğru", yaşamaya dair umudumu arttıran bir diğer şiir.

**Orhan Veli'**nin ruhuma dokunan bir diğer şiiri "Birdenbire". Şiirin isminden de anlaşılacağı gibi belki önüne geçemeyeceğimiz şeylerin birdenbire oluşlarını temsilen yazılmıştır.

Her şey birdenbire oldu.

Birdenbire vurdu gün ışığı yere;

Gökyüzü birdenbire oldu;

Mavi birdenbire.

Her şey birdenbire oldu;

Birdenbire tütmeye başladı duman topraktan;

Filiz birdenbire oldu, tomurcuk birdenbire.

Yemiş birdenbire oldu.

Birdenbire,

Birdenbire;

Her şey birdenbire oldu.

Kız birdenbire, oğlan birdenbire;

Yollar, kırlar, kediler, insanlar...

Aşk birdenbire oldu,

Sevinç birdenbire.

Şimdi de Ahmed Arif'ten bir şiir paylaşmak istiyorum. Şiir tamamen öznelliğe dayalı olduğu için okuyan herkeste farklı duygu uyandırması normaldir ama eminim ki bu şiiri okuyan herkesin ruhuna dokunacaktır. Aslında fark ettim ki seçtiğim şiirlerin hemen hemen ortak özellikleri umudumuzu kaybetmemenin, yaşamanın sadece nefes almaktan ibaret olmadığının ve yaşamda hep bir güzellik bulmamızın önemini anlatır nitelikte. Ve şiirimiz "Öyle Yıkma".

Öyle yıkma kendini,

Öyle mahzun, öyle garip…

Nerede olursan ol,

İçerde, dışarda, derste, sırada,

Yürü üstüne üstüne,

Tükür yüzüne celladın,

Fırsatçının, fesatçının, hayının…

Dayan kitap ile

Dayan iş ile.

Tırnak ile, diş ile,

Umut ile, sevda ile, düş ile

Dayan rüsva etme beni.”

Umut ile, sevda ile, düş ile

Dayan rüsva etme beni! "

Son olarak **Zülfü Livaneli'**den hemen herkesin bildiği bildiği şiiri " Gözlerin". Aynı zamanda şarkısı olan bu şiiri okurken de şarkısını dinlerken de müthiş duygular kaplar içimi. Kütüphanede rastlaşıp fotoğrafladığım o güzel şiir.

Şiir, düzyazı, anılar ve daha nice edebi türün hayatı güzelleştiren, zenginleştiren etmenler olduğunu ve duygularımıza tercüman olduğunun farkında olarak bol bol okumaya devam edeceğim. Tüm bu şiirlerin ruhunuza dokunmasını dilerim, iyi okumalar.